İçindekiler tablosu Göster
Joseph II Kutsal Roma İmparatoru (1741-1790) 1765'ten ölümüne kadar Kutsal Roma İmparatorluğu'nun hükümdarıydı. Aydınlanma çağının önemli figürlerinden biriydi ve Habsburg hanedanının en hırslı reformistleri arasındaydı. Kısa süren iktidarına rağmen, Joseph II Kutsal Roma İmparatoru Avusturya ve tüm Avrupa üzerinde kalıcı bir etki bırakarak cesur bir reformist ve vizyoner bir lider olarak ün kazandı.
İmparatoriçe Maria Theresa'nın ilk oğlu olarak, İmparator Joseph II Avusturya'yı 1765-1780 yılları arasında annesiyle birlikte yönettikten sonra 1790 yılına kadar tek başına yönetti. Hükümdarlığı, devleti modernleştirmek, otoriteyi sağlamlaştırmak ve Aydınlanma ilkelerini ilerletmek için yaptığı geniş reformlarla öne çıkmaktadır.
Joseph'in en önemli başarılarından biri Avusturya'da din özgürlüğünün tesis edilmesidir. Avrupa'da din konusunda yaygın çatışmaların yaşandığı bir dönemde, Joseph II 1781'de Hoşgörü Fermanı'nı yayınlayarak inançları ne olursa olsun tüm vatandaşlara din özgürlüğü tanıdı. Bu eylem o noktada sadece yenilikçi olmakla kalmıyor, aynı zamanda bölgenin uzun süredir devam eden Katolik üstünlüğünden önemli bir değişimi de temsil ediyordu.
Kutsal Roma İmparatoru 2. Joseph Kimdi?
Avusturya İmparatoru Joseph II ilk oğluydu. İmparatoriçe Maria Theresa ve İmparator I. Francis. Babası 1765 yılında öldü ve o yıl tahta çıktı. Yönetiminin başlangıcından itibaren, Joseph II Kutsal Roma İmparatoru iddialı bir reform gündemi başlatarak Habsburg Monarşisini iyileştirmeyi ve merkezileştirmeyi amaçladı.
Joseph'in saltanatının en dikkate değer özelliklerinden biri, din ve özgürlük hoşgörüsüne olan bağlılığıydı. 1781 yılında, Habsburg topraklarındaki Protestanlara ve Yahudilere din özgürlüğü tanıyan Hoşgörü Fermanı'nı yayınladı. Ayrıca, daha iyi işleyen ve merkezi bir hükümet oluşturmayı amaçlayan bir dizi idari değişikliği yürürlüğe koyarak monarşinin yönetimini düzene sokmaya çalıştı.
Reformlar Avusturya İmparatoru Joseph II reformlar dini ve idari konuların ötesine geçti. Ayrıca tebaasının yaşam standartlarını ve haklarını iyileştirmek için çabaladı, 1781'de serfliğe son verdi ve köylülüğe fayda sağlayacak önlemler aldı. Ayrıca Habsburg topraklarında yeni okullar ve tiyatrolar açarak eğitim ve sanatı teşvik etti.
Niyeti asil olmasına rağmen, Joseph II reformlarını geleneksel ayrıcalıkları için bir tehlike olarak gören yönetici sınıf ve kilisenin güçlü muhalefetiyle karşılaştı. Köklü değişiklikler uygulama girişimleri sık sık direnişle karşılaştı ve imparatorluk genelinde kargaşa ve isyana neden oldu.
İmparator Joseph II'nin Reformları
Uçsuz bucaksız reformlar Habsburg Monarşisi'ni ve daha geniş anlamda Kutsal Roma İmparatorluğu'nu modernleştirmeyi amaçlıyordu, Joseph II Kutsal Roma İmparatoru (1741-1790) 18. yüzyılın en ilerici kralları arasındaydı. Politikaları, Aydınlanma döneminde ortaya çıkan sosyal adalet, dini hoşgörü ve rasyonel yönetim ilkeleri tarafından şekillendirilmiştir.
İmparator Joseph II reformları
İyi niyetli olmasına rağmen, reformlarının birçoğu muhalefetle karşılaştı ve sonunda karışık sonuçlar doğurdu. Bunlar arasında şunlar da vardı:
İdari reformlar
Habsburg İmparatorluğu'nun idari yapısını düzenlemek ve merkezileştirmek Joseph II'nin başlıca hedefleri arasındaydı. Bu idari değişiklikleri yapmaktaki amacı, merkezi hükümete daha fazla güç verirken soylulara daha az güç vermekti. İmparatorluğun mali güvenliği için, Joseph II serfliğin ortadan kaldırılması ve yeni toprak reformlarının kabul edilmesi de dahil olmak üzere ekonomide reformlar başlattı.
Dini reformlar
Habsburg İmparatorluğu'nun dini örgütleri de Avrupa Birliği'nin çabalarının bir diğer hedefiydi. Kutsal Roma İmparatoru Joseph II idari reformlarının yanı sıra modernleşmeye de önem verdi. 1781'de Hoşgörü Fermanı'nı yayınlayarak Katolik Kilisesi'nin etkisini sınırlamayı ve aynı zamanda Protestanlara ve Yahudilere dini özgürlük vermeyi amaçladı. Joseph'in Kilise'nin toplumsal etkisini azaltmak için kullandığı bir diğer önlem de manastır ve manastır gibi çok sayıda dini kuruluşu feshetmek oldu.
Sosyal reformlar
Ayrıca, Joseph II sosyal reformda erken bir liderdi, işçi sınıfının yaşam standardını yükseltmek ve tüm insanlar için eşitliği ilerletmek için politikalar yürürlüğe koydu. Okullar için yeni politikalar oluşturdu, hastaneler ve yetimhaneler inşa etti ve yoksulluğu azaltarak yoksulların hayatlarını iyileştirmek için adımlar attı. Sosyal reformlarıyla, Joseph II Kutsal Roma İmparatoru herkesin potansiyelinin tamamını gerçekleştirebileceği daha eşitlikçi bir toplum inşa etmeye çalışmıştır.
Joseph'in yeni politikalarının sonuçları
Avusturya ve daha geniş anlamda Kutsal Roma İmparatorluğu Kutsal Roma İmparatoru Joseph IIBirçoğu tartışmalı olsa da:
İnatçı muhalefet
Yerel elitler, Katolik Kilisesi ve başta Avusturya Hollanda'sı ve Macaristan olmak üzere birçok ülkedeki yönetici sınıf onun reformlarına karşı çok dirençliydi. Joseph'in 1790'daki ölümünün ardından önemli politika değişiklikleri veya geri dönüşler meydana geldi.
Uzun vadeli miras
Birçok değişimin geçici olmasına rağmen, dini hoşgörünün artması ve serfliğin sona ermesi gibi bazıları toplum üzerinde silinmez bir iz bıraktı. Avrupa genelinde Aydınlanma tarzı yönetime ilham veren modernleşme girişimleri, Habsburg Monarşisi içinde daha fazla reformun önünü açtı.
Joseph ve Mozart ile İlişkisi
İmparator Joseph II ve Mozart bestecinin çalışmalarını şekillendiren yakın ve karmaşık bir ilişkiye sahipti. Joseph müziğe olan sevgisi ve sanata verdiği destekle tanınıyordu ve bu destek sayesinde Mozart başarılı oldu ve en tanınmış eserlerinden bazılarını besteledi.
Joseph II Kutsal Roma İmparatoru Mozart'ın çalışmalarının büyük bir hayranıydı ve onu sarayına faydalı bir katkı olarak görüyordu. Mozart'ı Viyana'da ağırladı ve Mozart zamanının çoğunu imparator ve sarayı için üreterek ve çalarak geçirdi. Joseph'in desteği ve teşviki Mozart'ın ün kazanmasına ve "Figaro'nun Düğünü" operası gibi önemli görevler almasına yardımcı oldu.
Arasındaki ilişki İmparator Joseph II ve Mozart sadece profesyonel değildi; iki adam arasında güçlü bir karşılıklı saygı ve dostluk vardı. Mozart ayrıca imparator için aralarında ünlü "Taç Giyme" Ayini'nin de bulunduğu birçok müzik parçası bestelemiştir. Dostlukları karşılıklı müzik sevgisi ve Avusturya'da sanatı teşvik etme arzusu üzerine kurulmuştu.
Filmde "AmadeusJoseph çelişkili bir kişilik olarak sunulur: bir yandan tutkulu bir sanat aşığı ve Mozart hayranıdır; diğer yandan başkalarının fikirlerinden kolayca etkilenen bir hükümdar olarak gösterilir. Buna rağmen, Joseph II'nin Mozart'ın kariyeri üzerinde önemli bir etkisi olduğu ve ona başarı için ihtiyaç duyduğu araçları ve fırsatları verdiği açıktır.
Beethoven'ın "İmparator Joseph II'nin Ölümü Üzerine Kantat"
1790'da, Ludwig van Beethoven yazdı"İmparator Joseph II'nin Ölümü Üzerine Kantat" (WoO 87) adlı kantatı ölümünün anısına bestelemiştir. Beethoven bu kantatı 19 yaşındayken Joseph'in aydınlanmış yönetimini ve reformlarını onurlandırmak için yazmıştır. Beethoven bu eseri hiç seslendirmemiştir, ancak duygusal derinliği ve daha sonraki çalışmalarının habercisi olmasıyla bilinmektedir.
Beethoven'ın kantatı hem imparatorun ölümünden duyduğu üzüntüyü hem de devrimci reformlarına duyduğu coşkuyu büyük bir duygusallıkla ifade eder. Joseph'in takipçileri onu kahraman ve asil olarak görmüş ve müziğin dramatik orkestrasyonu ve vokal hatları Avusturya halkının ihtişamını ve trajedisini aktarmıştır.
Kantatın müzikal mükemmelliği, tarihi ve kültürel önemi onu önemli kılmaktadır. Bu eser, halkın Joseph II Kutsal Roma İmparatoru ve Avusturya medeniyetine yaptığı katkıları anlatır. Başlangıçta önemsenmeyen eser, günümüzde Beethoven'ın müziği siyasi ve kültürel konularla bütünleştirme becerisinin erken bir örneği olarak kabul edilmektedir.
Joseph, Marie Antoinette ve Habsburg Ailesi
Güçlü Habsburg hanedanı şunları içeriyordu İmparator Joseph II ve Marie AntoinetteFransa Kraliçesi. İlişkileri, planlı evlilikler yoluyla Habsburg nüfuzunu elde etmeye çalışan anneleri İmparatoriçe Maria Theresa'ya bağlıydı. Yakındılar, ancak Joseph'in hükümdarlığı sırasında, özellikle de 18. yüzyılın sonlarında Avrupa altüst olurken, siyasi ilişkileri karmaşıktı.
Joseph II ve Marie Antoinette hayatları boyunca yakın oldular. Yaşça daha büyük olan Joseph, 1770 yılında Avusturya-Fransa ittifakının bir parçası olarak 14 yaşında Fransa Kralı 16. Louis ile evlenen küçük kız kardeşini korudu ve ona tavsiyelerde bulundu. Joseph, sevgi dolu yazışmalarında Marie Antoinette'e sık sık siyasi tavsiyelerde bulunurdu.
Joseph, Kutsal Roma İmparatoru olarak Habsburg Monarşisini reforme etmeye ve modernleştirmeye odaklandı. İktidarı merkezileştirmek, dini hoşgörüyü teşvik etmek ve serfliği kaldırmak onun hükümdarlığının karakteristik özellikleriydi. Fransız Devrimi Avrupa'nın siyasi manzarasını değiştirdi, bu nedenle Marie Antoinette ile olan ilişkisinin siyasi sonuçları oldu.
1789'daki Fransız Devrimi monarşiyi istikrarsızlaştırdı ve Marie Antoinette'i yakın mercek altına aldı. Joseph II Kutsal Roma İmparatoru 1790'da Devrim'in tüm etkilerinden önce öldü ve kız kardeşini çalkantılara ve 1793'te idam edilmesine katlanmak zorunda bıraktı.
İmparator Joseph II'nin Avusturya'daki Mirası
İmparator Joseph II (1741-1790) Habsburg Monarşisi'nin en güçlü hükümdarlarından biri ve Avrupa'da Aydınlanma ilkelerinin önemli bir savunucusu olarak bilinir.
İmparator Joseph'in Avusturya'daki mirası, dini hoşgörü, serfliğin ortadan kaldırılması ve otoritenin merkezileştirilmesi yoluyla devleti modernleştirme çabasıyla tanımlanır. Yaptığı iddialı değişiklikler muhalefetle karşılaşsa da, Avusturya'nın sosyal, yasal ve kültürel gelişimi üzerinde kalıcı bir etki yarattı. Joseph II Kutsal Roma İmparatoru aydınlanmış bir hükümdar olarak görülmekte ve Avusturya'nın modern kurumlarında ve kültüründe onun etkisi hala hissedilmektedir.
Öne çıkan görsel kredileri: Anton von Maron tarafından - Kunsthistorisches Museum Wien, Bilddatenbank.
